Bewuste gebruiker

Schrijf een opiniërend artikel over nieuwe media. Dat was de opdracht. Onmiddellijk analyseerde ik mijn eigen smartphonegebruik, en betrapte ik me er afgelopen week op dat ik wel heel veel tijd op dat ding doorbreng. Meermaals per dag open ik de social networkapps. Facebook, Instagram, Snapchat,  … De perfecte middelen voor mij om mijn levensmotto alle eer aan te doen. “I have no special talent. I am only passionately curious.” Via de social media kan ik ongegeneerd in andermans leven snuisteren. Nieuwsgierig volg ik waar vrienden mee bezig zijn, schaamteloos observeer ik het leven van menig celebrity. Ik klik hier. Ik klik daar. De perfecte prooi voor marketeers en influencers.

Ja, het kan wel tijdrovend zijn. Soms zelfs verslavend. Tegenstanders noemen nieuwe media ook asociaal en afstompend, maar is dat wel zo? Ik zie de nieuwe media eerder als een uitbreiding op mijn sociale leven. Een middel om op de hoogte te blijven. Empathie te tonen. Sociaal te zijn. Ik word er zelfs door geïnspireerd. Dankzij Whatsapp kan ik goedkoop sms’en met mijn vrienden die voor even aan de andere kant van de wereld zitten. Instagram moedigt me dan weer aan om op zondag een heerlijke brunch te maken, die nieuwe hippe koffiebar op te zoeken, of toch ook maar mijn tanden te zetten in dat veel geprezen boek. Dankzij nieuwe media komt de wereld binnen in mijn woonkamer. Ontdek ik wat nieuw is in de stad. Wat zeker niet te missen is. Leer ik nieuwe muziek kennen. Word ik geïnspireerd en getriggerd. Wie kan daar nu tegen zijn?

Af en toe hoor je ook wel dat je een overload aan informatie krijgt. Misschien. Maar beter te veel informatie dan te weinig, lijkt mij. Je hebt het nog altijd zelf in de hand. Belangrijk is dat we onze kritische geest niet laten afstompen en verzwakken door nieuwe media. Filter eruit wat voor jou belangrijk is. Wat jou inspireert. Stimuleert. Zie het als een extra bron van informatie bovenop de traditionele media. Als een aanmoediging. Een nieuwe tool om jouw leven interessanter te maken. Rijker. Gepassioneerder.

Soms kan ik de lokroep niet weerstaan, en post ik zelf iets op Facebook of op Instagram. Dan denk ik na over de hashtags die ik wil gebruiken, en over de gevatte comment die ik er bij wil schrijven. En zonder dat ik het eigenlijk zelf wil, hoop ik op veel likes en check ik om de vijf minuten of er nog een like is bijgekomen. Daar word ik dan gelukkig van. Even een boost voor het zelfvertrouwen. Maar hoe gek is dat? Dat ik mijn geluk laat afhangen van die likes op Facebook. Dan besef ik dat ik misschien toch iets te afhankelijk ben geworden van social media. Dat het toch net iets te veel aanwezig is dan gewild, en dat je het niet altijd volledig in de hand hebt. Zelfs wanneer mijn vriend en ik naast elkaar in de zetel zitten, besef ik hoe absurd het soms kan zijn. Elk met onze smartphone in de hand. We delen wel met elkaar wat we aan het bekijken zijn. Tonen elkaar de meest hilarische filmpjes. Tot het ineens een brok van ergernis wordt.

Maar genoeg ermee. Het is gedaan. Finito. Schluss. Vanaf vandaag ga ik een systematische gedragsverandering doorvoeren. Hoe handig nieuwe media ook is, en hoe hard ik er ook fan van ben, het mag niet allesbepalend worden. Het mag niet leiden tot irritatie of ongenoegen. Ik ga er dan ook voor. Vanaf nu laat ik op café dat dekselse toestel in mijn handtas, en leg ik het niet meer op tafel. Thuis leg ik het in een andere kamer, zodat ik niet om de haverklap op Instagram check wie waar is, of wie wat doet. Vandaag word ik een bewuste smartphonegebruiker. Of dat ga ik alvast proberen. Hopelijk blijven de afkickverschijnselen beperkt.

Advertisements

Bijna één jaar later

Sinds kort ben ik begonnen aan het tweede jaar Copywriting bij Syntra West. Als je ‘t mij vraagt, hoog tijd voor een korte evaluatie van bijna één jaar als freelance copywriter – nog steeds in bijberoep weliswaar.

De cursus bij Syntra West was wel degelijk de schop onder mijn kont die ik nodig had om eindelijk als freelancer te starten. Ik heb er tot op vandaag nog geen seconde spijt van gehad.

Na één jaar mag ik toch een klein vreugdekreetje slaken: ik heb al goed mijn werk gehad! Het gaat in golven. De ene maand is wat drukker dan de andere, maar dat vind ik allesbehalve slecht. Het moet tenslotte combineerbaar blijven met een fulltime job, my boyfriend, familie, vrienden en mijn andere hobby’s. Bij iedere opdracht leer ik bij, haal ik het beste uit mezelf naar boven en ben ik telkens trots als ik mijn schrijfsels ergens op het internet of in een magazine zie verschijnen. Stiekem denk ik dan: Life goals achieved! Of toch een kleintje …

In dit eerste jaar heb ik heel wat verschillende dingen mogen doen: copy schrijven voor flyers, brochures, websites, facebookposts, personeelsbladen, … . Het is supergevarieerd en dat maakt het net zo boeiend! Soms moet ik me wat inwerken in het onderwerp en dat is niet altijd evident. Technische onderwerpen vragen wat meer energie, en ook wat meer geduld. Gelukkig zit er nog steeds dat nieuwsgierige beestje in mij dat alles wil begrijpen. En dat helpt mij iedere dag vooruit.

Natuurlijk loopt het niet altijd allemaal op wieltjes. Er zijn de strakke deadlines, de kalmere periodes, de technische onderwerpen, de werkweekends, en soms die vervloekte writer’s block. Als het dan even wat stroever loopt, helpt het dat er thuis eentje zit die me blijft steunen en aanmoedigen.

Mijn laatste project? Die kreeg ik via DIGIZIK voor het nieuwe haarproduct van L’Oréal, Smartbond. Ik heb er heel veel tijd en goesting in gestoken, en ben supertrots dat ik hieraan mocht meewerken. Benieuwd? Klik snel, en ontdek de Smartbond make-overs van 7 Belgische blogsters. Bij deze maak ik ook graag wat reclame voor het gloednieuwe product van L’Oréal Professionnel ;-)!

En omdat het bijna een nieuw jaar is, geef ik jullie graag nog mijn wens voor 2017 mee. Ik hoop dat de projectjes mogen blijven komen, dat ik kan blijven schrijven, en dat het beetje bij beetje blijft groeien … Wie weet, kan ik ooit wel volledig zelfstandig copywriter worden. Dat blijft nog steeds mijn grote droom. Hulp nodig bij het schrijven? I’m happy to help.

1 + 1 = 3

Creatieve content. Daar gaat een copywriter voor. Een heerlijke uitdaging. Soms een pijnlijk gevecht. Maar eentje die we graag aangaan. Eén plus één is geen twee, maar drie. Of elf. ‘t Is allemaal maar hoe je het bekijkt …

Zelfs al gaat het niet om een volledige communicatiecampagne, ook copy mag je altijd vanuit een andere invalshoek benaderen. In de vorige lessen bespraken we enkele creatieve denkprocessen: brainstorming, mindmapping, problem reversal, de superheld, … Uiteindelijk komt het telkens hier op neer: ga eerst zo vèr mogelijk van je onderwerp vandaan (divergeren), kom er in de volgende stap weer dichter naartoe (convergeren), om als laatste de overgebleven keuzes te evalueren en zo tot een creatief concept te komen.

Tijdens de les kregen we de opdracht om een sensibiliseringscampagne te bedenken voor een ngo waarmee we honger uit de wereld proberen te helpen. De ngo vertelde ons tijdens de briefing dat de Belgische bevolking er zich nog steeds niet genoeg van bewust is dat er nog altijd heel wat mensen honger lijden. Hoe kunnen we als copywriter daarrond communiceren? In de eerste fase kwamen heel wat uiteenlopende ideeën op het bord terecht: weggeeffrigo, zelfvoorziening, geen plastic zakjes meer maar bokalen, een scheve komkommer is ook een komkommer, een mega challenge organiseren, Nationale Restjesdag, … Daarna moesten we associaties proberen te maken tussen de verschillende termen. Dit alles moest resulteren in een stukje short copy voor de ngo. Ik koos voor de idee van de mega challenge, gecombineerd met de Nationale Restjesdag. Lees hier het resultaat.

 

CHALLENGE N° 1: creatief met restjes

Snuister eens in je koelkast, en je komt ze ongetwijfeld tegen. Restjes. Inschattingsfoutjes. Te veel gekocht. Te veel gekookt. Te weinig gegeten. Wat nu gedaan? Stop! Gooi ze eens niet in de vuilbak. Verzamel alle restjes. Plaats ze naast elkaar, en bewonder je collectie. Wedden dat er met dit alles iets lekkers te maken valt? Haal potten en pannen uit. Dek de tafel. Roep vrienden en familie samen. Smullen maar. Want restjes zijn de bestjes. Daag nu aan tafel één iemand uit die de volgende Restjesdag organiseert. Zo wordt verspilling voltooid verleden.