Anna Rune, Daisy girl

Breekbaar en fragiel. Sterk en krachtig tegelijk. Dit weekend leerde ik kennismaken met Anna Rune. Sommigen onder jullie hebben misschien al van haar gehoord. Ze was namelijk de winnares van het programma De beste singer-songwriter van Nederland. En niet zonder reden zo bleek. Haar liedjes wurmden zich in mijn oren. Haar stem liet mij niet helemaal onberoerd. Haar teksten bleven aan mijn ribben plakken. Yes, ik ben fan!

Tijdens de vele ritjes van Gent naar Brugge, en van Brugge naar Gent – of waar mijn autootje me ook mag brengen – heb ik een nieuwe reisgezellin bij. Bluetooth aan, Spotify op, en Anna Rune klinkt gezellig door de boxen. Een beetje Tori Amos. Een vleugje Regina Spector. Met haar prachtige pianospel en haar feeërieke stem zal ze voortaan de soundtrack verzorgen van de aan mij voorbij glijdende landschappen. Ik hou nu eenmaal van singer-songwriters met alleen maar een stem en een gitaar. Of een piano, in dit geval. Mijn ziel wordt dan een beetje weker. Mijn ogen ietsje vochtiger. Muziek kan wat doen met een mens. Dit bloemenmeisje zeker. En dat vind ik fantastisch.

Het liedje dat recht naar mijn hart en hoofd ging, was Daisy. Hier te beluisteren. Hopelijk raakt het bij jullie ook één of meerdere snaren. Moge 2016 nog veel nieuwe ontdekkingen met zich meebrengen. Het is alvast prachtig begonnen.

Welke band/zanger/zangeres hebben jullie onlangs ontdekt? Laat maar horen!

 

Advertisements

Vier je leven!

En hier kunnen we maar best niet te lang mee wachten! Morgen is het Wapenstilstand en mogen we een snipperdagje nemen. Altijd fijn als een feestdag midden in de week valt. Ideaal moment om het leven te vieren, te genieten van de aanwezigheid van je vrienden en gewoon gelukkig te zijn. Probeer het eens, en je zal voelen dat het je meer dan deugd zal doen.

Een jaar later …

Een jaar geleden startte ik deze blog op met de bedoeling om opnieuw wat meer te kunnen schrijven. Ik was toen werkloos, en had tijd zat. Achteraf bekeken heb ik hier precies toch niet veel blogs gepost in die erbarmelijke periode in m’n leven. Tijd dus om mijn blog wat nieuw leven in te blazen.

In een jaar tijd kan er veel gebeuren, besef ik nu. Ik heb werk gevonden (jaja, uiteindelijk wel!), mensen kwamen en gingen in mijn leven, ik ben gaan samenwonen met the love of my life in de zaligste stad  van Vlaanderen, Gent (happiness!) , en koester nieuwe dromen die ik graag wil waarmaken (asap please!). Misschien daarom dat ik deze blog herontdekt heb. Helaas kan ik nog niks meer vertellen over de dromen die ronddwalen in mijn hoofd. Eerst nog wat meer research doen, enkele pro’s en contra’s oplijsten, en misschien ook een paar mensen contacteren. Het is belangrijk om niet over één nachtje ijs te gaan, en alles goed en wel te overwegen. Ondertussen droom en pieker ik rustig verder over mijn toekomst, en wie weet waar ik binnen hier en een jaar opnieuw sta?


  The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams.